صورتش
لباس هایش
همه خاکی بود.
نه این که به زمین خورده باشد،
...از سمت طوفان می آمد
طوفانِ شن شاید،
،خاکَش
خاک عجیبی بود..
مثل خاک صحرا شاید
نمیـ دانم.

صورتش
لباس هایش
همه خاکی بود...
او خسته هم بود
این شد که
به زمین هم خورد..

نشنیدم
بلندتر بگو
اصلا حرفی زدی مگر؟!
تو صدایم را می شنوی اصلا؟!
مَن کَرَم یا تو؟!
اینطور نمی شود...
باید برویم یک زبان دیگر را یاد بگیریم.

پرشیای سفید بود انگار
سه نفر بودیم،نه؟
من صندلی عقب نشسته بودم
آن دوتا جلو
سرعت،خنده
و آهنگی که بعدها شد خاطره...!

خاک با خاک فرق دارد
خاکی که روی لباسَش نشسته بود
از آنهایی نبود که با یک تکان بلند شود و روی زمین بنشیند
خاکش از جنس زمین
و از جنس به سرفه انداختن مردم نبود
خاک عجیبی بود

باید خودش و لباس هایش را می شست
با آب
آب هم با آب فرق دارد...

از صحرا که بگذری
آفتاب شدتش کم می شود
کو تا لباس هایت خشک شود..

الان چه وقت این حرف هاست؟
این جا چه جای گفتن است؟

دریا
همان شمال توی خواب
خوب بود.

+.همین طوری.
+خودم می دونم.